Омепразол (Omeprazole)

Қолдану көрсеткіштері

Ересек пациенттер:
- асқазан және он екі елі ішектің ойық жара ауруын емдеу және қайталануын профилактикалау;
- Helicobacter pylori (H. pylori) эрадикациясы – тиісті бактерияға қарсы препараттармен біріктіріп, ойық жара ауруын емдеу;
- қауіп тобына жататын пациенттерде стероидты емес қабынуға қарсы препараттармен (СЕҚҚП) байланысты асқазан және он екі елі ішек ойық жара ауруын емдеу және профилактикалау;
- рефлюкс-эзофагитті емдеу;
- жазылып кеткен рефлюкс-эзофагиті бар пациенттерде рецидивтің ұзақ мерзімді профилактикасы;
- симптоматикалық гастроэзофагеальды рефлюкс ауруын емдеу;
- Золлингер–Эллисон синдромын емдеу.

1 жастан асқан және дене салмағы кемінде 10 кг болатын балалар:
- рефлюкс-эзофагитті емдеу;
- гастроэзофагеальды рефлюкс ауруы кезіндегі кекіру (қышқылдықпен күйдіру) симптомдарын симптоматикалық емдеу.

4 жастан асқан балалар және жасөспірімдер:
- тиісті бактерияға қарсы препараттармен біріктіріп, H. pylori туындатқан он екі елі ішек ойық жарасын емдеу.

Клинические протоколы:

Қарсы көрсеткіштері

Омепразолға, оның туындысы болып табылатын бензимидазолдарға немесе дәрілік препараттың кез келген компонентіне жоғары сезімталдық.
- Омепразолды, басқа протондық помпа тежегіштері (ППТ) сияқты, нелфинавирмен бір мезгілде қолдануға болмайды.

Қауіпсіздік шаралары

Егер айқын салмақ жоғалту, қайталанатын құсу, дисфагия, қан құсу немесе қара дегтеобразды нәжіс сияқты мазалайтын симптомдар байқалса, немесе асқазан ойық жарасына күдік болса, қатерлі ісіктің бар-жоғын міндетті түрде жоққа шығару қажет, өйткені препаратты қабылдау ісіктің симптомдарын бүркемелеп, дұрыс диагноз қоюды қиындатуы мүмкін.

Атазанавирді протондық помпа тежегіштерімен бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Егер атазанавирді ППТ-мен біріктіріп қолданудан қашып құтылу мүмкін болмаса, атазанавир дозасын ритонавир 100 мг-пен бірге күніне 400 мг-ға дейін арттыра отырып, клиникалық көрсеткіштерді (мысалы, вирустық жүктемені) мұқият бақылау ұсынылады; омепразолдың тәуліктік дозасы 20 мг-нан аспауы тиіс.

Омепразол, басқа қышқылдықты тежейтін препараттар сияқты, гипо- немесе ахлоргидрияға байланысты В12 витаминінің (цианокобаламин) сіңірілуін төмендетуі мүмкін. В12 витамині тапшылығы бар немесе оның сіңірілуі төмендеу қаупі бар және ұзақ мерзімді ем алатын пациенттерді емдеу кезінде бұл жайтты ескеру қажет.

Омепразол CYP2C19 ферментінің тежегіші болып табылады. Омепразолмен емдеуді бастағанда немесе аяқтағанда CYP2C19 арқылы метаболизденетін препараттармен, мысалы клопидогрелмен өзара әрекеттесу мүмкіндігін ескеру керек. Бұл өзара әрекеттесудің клиникалық мәні әлі толық айқындалмаған. Сақтық шарасы ретінде омепразол мен клопидогрелді бір мезгілде қолданудан аулақ болған жөн.

Протондық помпа тежегіштерін, соның ішінде омепразолды кемінде 3 ай бойы, көбінесе 1 жыл ішінде қабылдаған пациенттерде ауыр гипомагниемия жағдайлары туралы хабарланған. Ауыр жағымсыз әсерлерге шаршағыштық, тетания, делирий, құрысулар, бас айналу, қарыншалық экстрасистолия жатады. Олар біртіндеп дамып, ұзақ уақыт бойы байқалмай қалуы мүмкін. Көптеген пациенттерде магний тұздарын енгізу және ППТ қабылдауды тоқтату гипомагниемияның жақсаруына алып келді.

Омепразолмен емдеуге байланысты өмірге қауіпті немесе өліммен аяқталуы мүмкін ауыр тері жағымсыз реакциялары (SCAR) – Стивенс–Джонсон синдромы (SJS), токсикалық эпидермальды некролиз (TEN), эозинофилиямен және жүйелік симптомдармен өтетін дәрілік реакция (DRESS), жедел генерализденген экзантематозды пустулез (AGEP) өте сирек және сирек жағдайларда тіркелген.

ППТ-ны ұзақ уақыт қолданатын, сондай-ақ ППТ мен дигоксинді немесе гипомагниемия туындатуы мүмкін басқа да препараттарды (мысалы, диуретиктер) бір мезгілде қабылдайтын пациенттерде ем басталар алдында және ем барысында жүйелі түрде магний деңгейін тексеру қажет.

Протондық помпа тежегіштерін қолдану жамбас, білек және омыртқа сүйектерінің сынуы қаупін аздаған дәрежеде арттыруы мүмкін; бұл әсіресе егде жастағы пациенттерде немесе басқа қауіп факторлары бар кезде байқалады. Жоғары дозаларды (тәулігіне бірнеше рет) қолданған және/немесе 1 жыл және одан да ұзақ ем қабылдаған пациенттерде сыну қаупі жоғарылаған. Зерттеулер ППТ жалпы сыну қаупін шамамен 10–40 % арттыруы мүмкін екенін көрсетті; бұл арту басқа қауіп факторларымен де байланысты болуы ықтимал.

Сүйек сынуы қаупі жоғары пациенттерді қолданыстағы клиникалық ұсынымдарға сәйкес емдеу қажет. Мұндай пациенттерге кальций мен D витаминін жеткілікті қабылдауды қамтамасыз ету керек.

Протондық помпа тежегіштерін қолдану кейде жедел емес терілік қызыл жегі (қызыл жегінің подострая терілік формасы) дамуына әкеп соғуы мүмкін. Күн сәулесі түсетін ашық аймақтарда артралгиямен қатар жүретін тері өзгерістері пайда болғанда дәрігерге жедел қаралып, омепразолды тоқтату мүмкіндігін қарастыру қажет. Бұрын ППТ қабылдауға байланысты подострая терілік қызыл жегі дамыған пациенттерде басқа ППТ қабылдаған кезде де осы реакцияның қайталану қаупі жоғары болуы мүмкін.

Хромогранин А (CgA) деңгейінің жоғарылауы нейроэндокриндік ісіктерді анықтау мақсатында жүргізілетін зертханалық тексерулер нәтижелерін бұрмалауы мүмкін. Бұны болдырмау үшін протондық помпа тежегіштерін, кем дегенде, хромогранин деңгейін анықтаудан 5 күн бұрын тоқтату қажет. Егер бастапқы өлшеуден кейін CgA және гастрин деңгейлері қалыпқа келмесе, ППТ қабылдауды тоқтатқаннан кейін 14 күннен соң CgA деңгейін қайта тексеру керек.

Кейбір жағдайларда созылмалы аурулары бар балаларға препаратпен ұзақ мерзімді ем қажет болуы мүмкін, бірақ бұл жалпы алғанда ұсынылмайды.

Протондық помпа тежегіштерімен емдеу Salmonella және Campylobacter сияқты бактериялар, ал стационарда жатқан пациенттерде Clostridium difficile туындататын асқазан-ішек инфекцияларының дамуы қаупін аздап арттыруы мүмкін.

Ұзақ уақыт ем қабылдаған кезде, әсіресе емдеу мерзімі 1 жылдан асқанда, пациенттер дәрігердің тұрақты бақылауында болуы тиіс.

Омепразол қабылдау аясында бүйрек қабынуы (нефрит) дамуы мүмкін. Оның белгілері диурездің азаюы немесе зәрде қанның пайда болуы және/немесе дене қызуы, бөртпе, буындардағы сіресу сияқты гиперсезімталдық реакцияларын қамтуы мүмкін. Мұндай белгілер пайда болғанда пациент міндетті түрде дәрігерге хабарлауы тиіс.

Егер пациентте кейбір қанттарға төзбеушілік анықталған болса, препаратты қабылдағанға дейін дәрігермен кеңесу қажет.

Фруктозаға сирек кездесетін тұқым қуалайтын төзбеушілік, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы немесе сахараза-изомальтаза тапшылығы бар пациенттер бұл препаратты қабылдамауы керек.

Препараттың құрамында маннитол бар және ол жеңіл іш жүргізетін әсер көрсетуі мүмкін.

20 мг препараттың құрамында 1 ммольден (23 мг) аз натрий бар.

Диспепсия немесе қышқылдықпен күйдіру симптомдары ұзақ уақыт қайталанып тұратын пациенттер дәрігерге тұрақты түрде қаралуы тиіс. Әсіресе 55 жастан асқан және күн сайын диспепсия немесе қышқылдықпен күйдіруді басу үшін рецептсіз дәрілер қабылдайтын пациенттер бұл жөнінде дәріхана қызметкеріне немесе дәрігерге хабарлауы керек.

Пациенттер міндетті түрде дәрігерге хабарлауы тиіс:
- бұрын пептикалық ойық жаралары немесе асқазан-ішек жолына жасалған операциялары болғаны туралы;
- диспепсия немесе қышқылдықпен күйдіру симптомдарын басу үшін симптоматикалық препараттарды 4 апта және одан да ұзақ уақыт бойы үзіліссіз қабылдап жүргені туралы;
- сарғаю немесе ауыр бауыр аурулары бар екендігі туралы;
- 55 жастан асқаны және жаңа немесе жақында өзгерген симптомдардың пайда болғаны туралы.

Пациенттер омепразолды профилактикалық мақсатта қабылдамауы керек.

Дәрілік заттармен өзара әрекеттесуі

Омепразолдың басқа дәрілік препараттардың фармакокинетикасына әсері

рН-тәуелді сіңірілетін препараттар
Омепразолмен емдеу кезінде асқазан қышқылдығының төмендеуі, сіңірілуі ортаның қышқылдығына тәуелді болатын басқа дәрілердің сіңірілуін азайтуы немесе арттыруы мүмкін.

Нелфинавир мен атазанавир концентрациялары оларды омепразолмен бір мезгілде қабылдағанда плазмада төмендейді. Омепразолды нелфинавирмен бірге қолдануға қарсы көрсетілген.

Омепразолды (тәулігіне 40 мг) нелфинавирмен бірге қабылдау нелфинавирдің орташа концентрациясын 40 % төмендетті, ал фармакологиялық белсенді М8 метаболитінің орташа концентрациясы 75–90 % төмендеді. Бұл өзара әрекеттесу CYP2C19 тежелуімен де байланысты болуы мүмкін.

Омепразолды атазанавирмен бірге тағайындау ұсынылмайды. Омепразолды (тәулігіне 40 мг) атазанавир 300 мг/ритонавир 100 мг-мен бірге қабылдау сау еріктілерде атазанавир концентрациясын 75 % төмендетті. Атазанавир дозасын 400 мг-ға дейін арттыру омепразол әсерін толық өтей алмады. Омепразолды (тәулігіне 20 мг) атазанавир 400 мг/ритонавир 100 мг-мен бірге тағайындау атазанавир концентрациясын атазанавир 300 мг/ритонавир 100 мг тәулігіне 1 рет қабылдаумен салыстырғанда шамамен 30 % төмендетті.

Омепразолды (тәулігіне 20 мг) дигоксинмен бірге қолдану дигоксиннің биожетімділігін 10 % арттырды. Егде жастағы пациенттерде дигоксин мен омепразолды жоғары дозада сақтықпен қолдану қажет. Дигоксиннің терапевтік мониторингі күшейтілуі тиіс.

Сау еріктілерде жүргізілген зерттеулер клопидогрел (жүктеме дозасы 300 мг, кейіннен тәулігіне 75 мг демеуші доза) және омепразол (тәулігіне 80 мг пероральды) арасындағы фармакокинетикалық/фармакодинамикалық өзара әрекеттесуді көрсетті: клопидогрелдің белсенді метаболитінің орташа концентрациясы 46 % төмендеді және (АДФ-индуцирленген) тромбоциттер агрегациясын максималды тежеу орта есеппен 16 % төмендеді.

Омепразолдың негізгі жүрек-қантамырлық асқынуларға ықпалына қатысты ФК/ФД өзара әрекеттесудің клиникалық көріністері туралы екі бақылаулық және клиникалық зерттеуде қарама-қайшы деректер алынған. Сақтық шарасы ретінде омепразол мен клопидогрелді бір мезгілде қолданудан аулақ болу ұсынылады.

Позаконазол, эрлотиниб, кетоконазол және итраконазолдың сіңірілуі омепразолмен бір мезгілде тағайындалғанда айтарлықтай төмендейді, нәтижесінде олардың клиникалық тиімділігі де азаяды. Позаконазол мен эрлотинибті омепразолмен бірге қабылдау ұсынылмайды.

CYP2C19 арқылы метаболизденетін заттар
Омепразол – омепразолдың негізгі метаболиздеуші ферменті болып табылатын CYP2C19-дың орташа тежегіші. Сондықтан осы фермент арқылы метаболизденетін қатарлас дәрілік заттардың метаболизмі төмендеуі және олардың жүйелік әсері артуы мүмкін. Мұндай препараттарға R-варфарин және басқа да К витамині антагонистері, цилостазол, диазепам және фенитоин жатады.

Сау еріктілерге тәулігіне 40 мг дозада омепразол тағайындау цилостазолдың Cmax және AUC көрсеткіштерін тиісінше 18 % және 26 % арттырды, ал оның белсенді метаболиттерінің бірінің Cmax және AUC көрсеткіштері тиісінше 29 % және 69 % артты.

Омепразолмен емдеудің алғашқы екі аптасында фенитоин плазмадағы концентрациясын мониторингілеу ұсынылады, ал фенитоин дозасын түзету қажет болған жағдайда – омепразолмен ем аяқталғаннан кейін де мониторинг жалғасып, фенитоин дозасы қайта қаралуы тиіс.

Механизмі белгісіз
Омепразолды саквинавир/ритонавирмен бір мезгілде қолдану саквинавир концентрациясын плазмада шамамен 70 % арттырды, бұл ВИЧ-инфекциясы бар пациенттерде жақсы көтерімділікпен қатар жүрді.

Омепразолды такролимуспен бірге қолдану такролимустың сарысудағы концентрациясын арттырады. Такролимус деңгейін және бүйрек функциясын (креатинин клиренсін) мұқият бақылап, қажет болған жағдайда такролимус дозасын түзету керек.

Кейбір пациенттерде метотрексатты протондық помпа тежегіштерімен қатарлас қолдану оның деңгейінің жоғарылауына әкелетіні туралы деректер бар. Метотрексаттың жоғары дозаларын тағайындаған кезде омепразолды уақытша тоқтату қажет.

Омепразолдың фармакокинетикасына басқа дәрілердің әсері

CYP2C19 және/немесе CYP3A4 тежегіштері
Омепразол CYP2C19 және CYP3A4 арқылы метаболизденетіндіктен, бұл ферменттерді тежейтін белсенді заттар (мысалы, кларитромицин және вориконазол) омепразол метаболизмін төмендету есебінен оның сарысудағы концентрациясын арттыруы мүмкін. Вориконазолмен қатарлас ем омепразолдың экспозициясын екі есе арттырады. Әдетте омепразол дозасын түзету қажет емес, өйткені жоғары дозалар да жақсы көтерімді. Алайда ауыр бауыр жеткіліксіздігі бар және омепразолмен ұзақ мерзімді ем қабылдайтын пациенттерде доза түзету мүмкіндігін қарастыру керек.

CYP2C19 және/немесе CYP3A4 индукторлары
CYP2C19 және/немесе CYP3A4 индукторлары ретінде белгілі белсенді заттар (рифампицин, шайқурай) омепразол метаболизмін жеделдету арқылы оның сарысудағы концентрациясын төмендетуі мүмкін.

Бүйрек жеткіліксіздігі

Бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде дозаны түзету талап етілмейді.

Бауыр жеткіліксіздігі

Бауыр функциясы бұзылған пациенттерде ұсынылатын тәуліктік доза 10–20 мг құрайды.

Жүктілік

Үш эпидемиологиялық зерттеу нәтижелері (1000-нан астам іздеу нәтижелері) омепразолды жүктілік кезінде қолдану ұрыққа/жаңа туған нәрестеге жағымсыз әсер етпейтінін көрсетті. Омепразолды жүктілік кезінде қолдануға болады.

Емізу

Терапевтік дозаларда қолданғанда, омепразол емшек сүтімен бөлінеді, бірақ баланың денсаулығына әсер етпейді.

Жағымсыз әсерлері

Ең жиі жағымсыз реакциялар (пациенттердің 1–10 %): бас ауруы, іштің ауыруы, іш қату, диарея, метеоризм және жүрек айну/құсу.
Омепразолмен емдеуге байланысты ауыр тері жағымсыз реакциялары (SCAR), соның ішінде Стивенс–Джонсон синдромы (SJS), токсикалық эпидермальды некролиз (TEN), эозинофилиямен және жүйелік симптомдармен өтетін дәрілік реакция (DRESS) және жедел генерализденген экзантематозды пустулез (AGEP) туралы хабарланған.

Жиі (≥ 1/100 – < 1/10):
- іштің ауыруы, іш қату, диарея, метеоризм, жүрек айну/құсу, асқазан безді полиптері (қатерсіз);
- бас ауруы.

Жиі емес (≥ 1/1000 – < 1/100):
- бас айналу, парестезия, ұйқышылдық;
- жамбас, білек немесе омыртқа сүйектерінің сынуы;
- дерматит, қышыну, бөртпе, есекжем;
- ұйқысыздық;
- вертиго;
- бауыр ферменттері деңгейінің жоғарылауы;
- әлсіздік, шеткергі ісінулер.

Сирек (≥ 1/10000 – < 1/1000):
- лейкопения, тромбоцитопения;
- ауыздың құрғауы, стоматит, асқазан-ішек кандидозы;
- дәм сезудің бұзылуы;
- артралгия, миалгия;
- алопеция, фотосезімталдық;
- гипонатриемия;
- гиперсезімталдық реакциялары: қызба, ангионевротикалық ісіну, анафилаксиялық реакция/шок;
- жедел генерализденген экзантематозды пустулез (AGEP), эозинофилиямен және жүйелік симптомдармен өтетін дәрілік реакция (DRESS);
- қозу, сананың шатасуы, депрессия;
- көрудің бұлыңғырлануы;
- бронхоспазм;
- сарғаюмен немесе онсыз гепатит;
- интерsticialды нефрит;
- тубуло-интерsticialды нефрит (бүйрек жеткіліксіздігіне дейін үдеу мүмкін);
- тершеңдіктің жоғарылауы.

Өте сирек (< 1/10000):
- агранулоцитоз, панцитопения;
- бұлшықет әлсіздігі;
- агрессия, галлюцинациялар;
- бауыр жеткіліксіздігі, бауыр аурулары бар пациенттерде энцефалопатия;
- көптүрлі эритема, Стивенс–Джонсон синдромы, токсикалық эпидермальды некролиз;
- гинекомастия.

Жиілігі белгісіз (қолда бар деректер бойынша бағалау мүмкін емес):
- микроскопиялық колит;
- жедел емес терілік қызыл жегі;
- гипомагниемия, ауыр гипомагниемия гипокальциемияға әкелуі мүмкін. Гипомагниемия гипокалиемиямен де қатар жүруі ықтимал.

Көрсеткіштері, қолдану тәсілі мен дозалары

Ересектер

Он екі елі ішек ойық жарасын емдеу
Он екі елі ішек ойық жарасы өршіген пациенттер үшін ұсынылатын доза тәулігіне 1 рет 20 мг құрайды. Пациенттердің басым көпшілігінде ойық жара 2 апта ішінде жазылады, алайда кейбір пациенттерге толық жазылу үшін қосымша 2 апталық ем курсы қажет болуы мүмкін.

Емге нашар жауап беретін он екі елі ішек ойық жарасы бар пациенттерге әдетте тәулігіне 1 рет 40 мг омепразол тағайындалады; ойық жара әдетте 4 апта ішінде жазылады.

Он екі елі ішек ойық жарасының рецидивінің профилактикасы
H. pylori-ге тесті теріс немесе эрадикация жүргізу мүмкін емес пациенттерде он екі елі ішек ойық жарасының рецидивінің профилактикасы үшін тәулігіне 1 рет 20 мг омепразол тағайындау ұсынылады. Кейбір пациенттерге тәулігіне 10 мг жеткілікті болуы мүмкін. Егер ем тиімді болмаса, дозаны тәулігіне 1 рет 40 мг-ға дейін арттыруға болады.

Асқазан ойық жарасын емдеу
Асқазан ойық жарасы бар пациенттер үшін ұсынылатын доза тәулігіне 1 рет 20 мг құрайды. Пациенттердің көпшілігінде ойық жара 4 апта ішінде жазылады, бірақ кейбір пациенттерге толық жазылу үшін қосымша 4 апталық курс қажет болуы мүмкін. Емге нашар жауап беретін асқазан ойық жарасы бар пациенттерге тәулігіне 1 рет 40 мг тағайындалады, әдетте жазылу 8 апта ішінде байқалады.

Асқазан ойық жарасының рецидивінің профилактикасы
Емге нашар жауап беретін асқазан ойық жарасы бар пациенттерде рецидивтің алдын алу үшін тәулігіне 1 рет 20 мг тағайындалады; қажет болғанда дозаны тәулігіне 1 рет 40 мг-ға дейін арттыруға болады.

H. pylori эрадикациясы
H. pylori эрадикациясына арналған бактерияға қарсы препараттарды таңдау тиісті ұлттық, өңірлік және жергілікті резистенттік деректерге, сондай-ақ емдеу принциптеріне сәйкес жүргізілуі тиіс.

• Омепразол 20 мг + кларитромицин 500 мг + амоксициллин 1000 мг, күніне 2 рет 1 апта бойы; немесе
• Омепразол 20 мг + кларитромицин 250 мг (немесе 500 мг) + метронидазол 400 мг (немесе 500 мг, немесе тинидазол 500 мг), күніне 2 рет 1 апта бойы; немесе
• Омепразол 40 мг тәулігіне 1 рет + амоксициллин 500 мг және метронидазол 400 мг (немесе 500 мг, немесе тинидазол 500 мг) – екеуі де күніне 3 рет 1 апта бойы.

Әрбір сызбада, егер H. pylori эрадикациясы толық болмаса, емдеу курсын қайталауға болады.

НПВС-ассоциирленген асқазан және он екі елі ішек ойық жарасын емдеу
НПВС-ассоциирленген асқазан және он екі елі ішек ойық жарасын емдеу үшін ұсынылатын доза – тәулігіне 1 рет 20 мг. Пациенттердің көпшілігінде жазылу 4 апта ішінде жүреді, бірақ кейбір жағдайларда қосымша 4 апталық курс қажет болуы мүмкін.

НПВС-ассоциирленген ойық жараның профилактикасы
Қауіп тобындағы (60 жастан асқан, анамнезінде асқазан немесе он екі елі ішек ойық жарасы, асқазан-ішек қан кетулері бар) пациенттерде НПВС-ассоциирленген асқазан және он екі елі ішек ойық жарасының профилактикасы үшін тәулігіне 1 рет 20 мг тағайындалады.

Рефлюкс-эзофагитті емдеу
Ұсынылатын доза – тәулігіне 1 рет 20 мг. Пациенттердің басым бөлігінде жазылу 4 апта ішінде болады, бірақ кейбір пациенттерге қосымша 4 апталық курс қажет болуы мүмкін.

Ауыр эзофагиті бар пациенттерге тәулігіне 1 рет 40 мг тағайындалады; әдетте жазылу 8 апта ішінде жүреді.

Жазылған рефлюкс-эзофагиті бар пациенттерде рецидивтің ұзақ мерзімді профилактикасы
Ұсынылатын доза – тәулігіне 1 рет 10 мг. Қажет болғанда дозаны тәулігіне 1 рет 20–40 мг-ға дейін арттыруға болады.

Симптоматикалық гастроэзофагеальды рефлюкс ауруын емдеу
Ұсынылатын доза – тәулігіне 20 мг. Кейбір пациенттер тәулігіне 10 мг дозаға да жақсы жауап береді, сондықтан жеке доза таңдау мүмкіндігін қарастыру керек. Егер тәулігіне 20 мг дозамен 4 апта емдегеннен кейін симптомдар сақталса, қосымша тексеру жүргізу керек.

Золлингер–Эллисон синдромын емдеу
Дозасы мен емдеу ұзақтығы жеке анықталады. Бастапқы ұсынылатын доза – тәулігіне 60 мг. Аурудың ауыр түрі бар және басқа емдеу әдістеріне жауап бермейтін пациенттердің 90 %-дан астамында тәулігіне 20–120 мг дозадағы омепразолмен емдеу клиникалық жағдайды тұрақтандырды. Тәуліктік доза 80 мг-нан асқанда, оны 2 қабылдауға бөлу керек.
1 жастан асқан және дене салмағы кемінде 10 кг балалар
Рефлюкс-эзофагитті және симптоматикалық гастроэзофагеальды рефлюкс ауруын емдеу
1 жастан асқан және салмағы кемінде 10 кг балаларға төмендегі схема ұсынылады:

Жасы / салмағы / ұсынымдар:
³ 1 жыл, 10–20 кг – тәулігіне 1 рет 10 мг. Қажет болғанда дозаны тәулігіне 1 рет 20 мг-ға дейін арттыруға болады.
³ 2 жыл, > 20 кг – тәулігіне 1 рет 20 мг. Қажет болғанда дозаны тәулігіне 1 рет 40 мг-ға дейін арттыруға болады.

Рефлюкс-эзофагитті емдеу ұзақтығы 4–8 апта, ал симптоматикалық гастроэзофагеальды рефлюкс ауруын емдеу ұзақтығы 2–4 апта құрайды. Егер 2–4 апта емдегеннен кейін симптомдарға бақылау қол жеткізілмесе, қосымша тексеру жүргізу ұсынылады.

4 жастан асқан балалар және жасөспірімдер
Helicobacter pylori туындатқан он екі елі ішек ойық жарасын емдеу
Емдеу сызбасын таңдағанда микроорганизмдердің антибиотиктерге резистенттілігіне, терапия ұзақтығына (көбіне 7 күн, кейде 14 күнге дейін) және бактерияға қарсы препараттарды дұрыс қолдануға қатысты ресми ұлттық, өңірлік және жергілікті ұсынымдарды ескеру қажет. Емдеу маман дәрігердің бақылауымен жүргізілуі тиіс.

4 жастан асқан балаларға төмендегі схема ұсынылады:

Дене салмағы / емдеу сызбасы:
15–30 кг – омепразол 10 мг, амоксициллин 25 мг/кг және кларитромицин 7,5 мг/кг, барлығы тәулігіне 2 рет 1 апта бойы;
31–40 кг – омепразол 20 мг, амоксициллин 750 мг және кларитромицин 7,5 мг/кг, барлығы тәулігіне 2 рет 1 апта бойы;

40 кг – омепразол 20 мг, амоксициллин 1 г және кларитромицин 500 мг, барлығы тәулігіне 2 рет 1 апта бойы.

Балаларда қолданылуы

Препарат ересектерде және дене салмағы кемінде 10 кг болатын 1 жастан асқан балаларда қолданылады.

Бөлімді таңдау

A02BC01 Омепразол (Omeprazole)